Page 967 - antologiya - poeziya_175x250_Layout 1
P. 967

Anar


                – Afәrin sәnә – dedi. – Lap düz tәsәvvür edirsәn. İndi mәn hәr gecә
            sәnin yuxuna girәcәyәm.
                – Yәqin, sәn tәk mәnim yuxuma girmirsәn...
                – Yenә başladın?
                – Yox, bilirsәn, deyirlәr Mәhin Banu hәr gecә yüz kişinin yuxusuna
            girirmiş. Sәnin tirajın neçәdir?
                – Mәn bircә nüsxәyәm vә ancaq sәnin yuxuna girirәm. Sәn mәnim
            gözümün işığısan.
                – Hәdsiz dәrәcәdә minnәtdaram.
                – Bura bax, gözümün işığı, bir mәsәlәni sәninlә mәslәhәtlәşmәk
            istәyirәm. Amma, xahiş edirәm, özündәn çıxma, hay-küy salma, telefonu
            da atma.
                Mәn bu söhbәti üç gündü gözlәyirdim. Üç gündü tәәccüblәnirdim ki,
            niyә bu barәdә danışmır.                                               391
                – Qulaq as. Amma әvvәl yanına gәtir validol qoy.
                – Yaxşı, ürәyimi çәkmә.
                – Yaxşı. Üç gün bundan qabaq Seymur mәnә tәklif elәdi ki, ona әrә
            gedim. Ürәyin getmәdi ki?
                – Yox, – dedim. – Nә cavab verdin ona?
                – Hәlә heç bir cavab vermәmişәm. Sәninlә mәslәhәt lәşmәk istәyirәm.
            Axı sәn mәnim әn yaxşı, әn әziz dostumsan. Әn әziz adamımsan.
                “Qadın psixologiyası qәribәdir. Başqasına aşiq olan kimi sәn әn yaxşı
            dost, әn yaxın adam olursan”.
                – Lazım deyil – dedim vә әn qәribәsi bu idi ki, mәn sәmimi deyirdim. –
            Heç kәsә getmә. Ya da mәnә gәl. Mәn sәni sevirәm. Ay Allah, kaş telefonla
            evlәnmәk olaydı.
                O, qәhqәhә çәkdi. Bir qәdәr әsәbi vә süni gülürdü.
                – Ağıllı oğlan ol. Axı sәn hәlә lap balaca uşaqsan.
                – Mәn? Nә bilirsәn, sәn ki mәni görmәmisәn.
                – Mәn hiss edirәm. Hәr şeydәn hiss edirәm, sәnin sәsindәn, xasiy -
            yәtindәn, mәnә әlaqәndәn. Yalvarıram sәnә, hәmişә belә qal, böyü mәyә tә -
            lәsmә.
                – Nә bilirsәn, bәlkә, mәn sәnin Seymurundan böyü yәm.
                – Yox, yox әzizim. Qadın hisslәri heç vaxt aldatmır. Bu lap mәzhәkәyә
            oxşayırdı, amma mәnim gülmәyә hәvәsim yox idi. Nә isә, doğrudan da,
            ağrı, kәdәr, intizar duyurdum.
                – Lazım deyil, Mәdinә, – deyirdim. – Bәs mәn nә edә cәm? Axı әrin
            icazә vermәyәcәk ki, gecә sәnә zәng vurum.
   962   963   964   965   966   967   968   969   970   971   972